My Photo
Name:
Location: Athens, Greece

"I Believe that Pure Speed is not really the issue... It's what you can get out of your Potential."

Saturday, May 12, 2007

Της ήττας τα καμώματα

Το 1999, στο Grand Prix της Ιαπωνίας, στην πίστα της Suzuka ο Michael Schumacher δεν είχε ελπίδες για το πρωτάθλημα, έχοντας χάσει τη μισή χρονιά λόγω τραυματισμού. Μπορούσε, κερδίζοντας τον αγώνα, να χάρισει το πρωτάθλημα στον άλλο οδηγό της Ferrari, στον Eddie Irvine. Ο Michael δεν κατάφερε να νικήσει και ο Mika Hakkinen πήρε μια μεγάλη νίκη, μαζί με το πρωτάθλημα. Πολλοί λέγανε ότι ο Schumacher δεν ήθελε με τίποτα να κάνει τέτοιο δώρο σε άλλον οδηγό, εκτός από τον εαυτό του. Μετά τον αγώνα ο Ron Dennis, ο διευθυντής της McLaren, της ομάδας του Hakkinen, βρήκε τον Schumacher και του είπε: "συγχαρητήρια, ήσουν πολύ καλός". Δεν ξέρουμε το ύφος ή πώς το εξέλαβε ο Michael, απάντησε, όμως, αυστηρά: "μην τολμήσεις να σκεφτείς ότι δεν προσπάθησα...".

Δε μπορείς να απαιτείς από τη ζωή να σου φέρνει συνέχεια χαρές και πανηγύρια. Είσαι, όμως, υποχρεωμένος να το διεκδικείς με όλες σου τις δυνάμεις.

Μια μεγάλη ήττα δεν αφήνει περιθώρια για δικαιολογίες. Όταν χάνεις για λίγο, μπορείς να τα ρίξεις όπου θες... στην τύχη, στο κακό κλίμα, στις λεπτομέρειες, στον ανάδρομο Ερμή και ό,τι άλλο σε συμφέρει για να νιώσεις καλύτερα. Όταν χάνεις by that far, όμως, δε μπορεί να μην αναλάβεις την ευθύνη. Αν είσαι μάγκας, παραδέχεσαι ότι φταις εξ'ολοκλήρου κι ας μην ισχύει αυτό.

Κοιτάς το αποτέλεσμα στα μάτια, τα μούτρα σου στον καθρέφτη και προχωράς με θάρρος.

Γιατί οι ήττες είναι μέσα στο πρόγραμμα, όταν κάνεις πρωταθλητισμό. Και οι εκλογές στις οποίες παλεύεις για την πρώτη θέση είναι πρωταθλητισμός, δρόμος αντοχής με ενδιάμεσα σπριντ. Αυτό που διαχωρίζει τους πραγματικούς πρωταθλητές από τους υπόλοιπους είναι το πώς αντιδρούν στην ήττα, τί μαθαίνουν από αυτή και πόσο γρήγορα ανασυντάσσονται. Αυτό που διαχωρίζει τους πραγματικούς πρωταθλητές από τους υπόλοιπους είναι ότι δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη, δε χαλαρώνουν ποτέ και από τη μεριά τους κάνουν τα πάντα.

Το χειρότερο δεν είναι ότι χάσαμε. Είναι το ότι δεν κάναμε ό,τι μπορούσαμε για να κερδίσουμε. Και κάναμε τη ζωή εύκολη σε αντιπάλους κατ'ουσίαν κατώτερους.

Τα υπόλοιπα, κατ'ιδίαν...

1 Comments:

Blogger Slayer Flea said...

Bottom line: τον παίξαμε. Ασύστολα. Και γι'αυτό χάσαμε. Για τίποτα άλλο. Τα υπόλοιπα είναι δικαιολογίες και τ'ακούω βερεσέ. Ακόμα κι αν δεχτούμε ότι έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα τη συγκεκριμένη ημέρα, η νίκη ήταν αδύνατη, δε δικαιούμαστε να μιλάμε απ'τη στιγμή που δεν εξαντλήσαμε τις δυνατότητές μας. Αν πρέπει να κρατήσουμε ένα πράγμα από την ήττα μας είναι αυτό: η δική μας αποκλειστική ευθύνη.

Αν πρέπει να κρατήσουμε κι ένα δεύτερο, αυτό είναι η έλλειψη συντροφικότητας που μας χαρακτήρισε φέτος. Πολύ λίγο βοηθήσαμε ο ένας τον άλλο, παρ'όλες τις δεσμεύσεις μας, κι επιτέλους ας το παραδεχτούμε. Κι όποιος δεν το βλέπει κοροϊδεύει και τον εαυτό του και την ομάδα. Να προβληματιστούμε όλοι λίγο και να παραγοντίσουμε λιγότερο...

12:50 PM  

Post a Comment

<< Home