Being Phaethon...

My Photo
Name:
Location: Athens, Greece

"I Believe that Pure Speed is not really the issue... It's what you can get out of your Potential."

Wednesday, November 28, 2007

"D-1"

D-Day minus 1. Relaxed, almost smirky. Cup of tea, always honey 'stead of sugar. Mild lighting, laptop and desktop running. Bit of football highlights always helps feel better. There are small battles and big battles, but they are all battles. The preparations are always a fascinating ritual. Head down, concentration, fine-tuning of last details, rising confidence.
It's all about giving your best. One final overview and off to bed for some sleep.

Monday, November 05, 2007

"Οι Φίλοι μας, τα Ζώα"

We’ve all seen them… on the playground, at the store, walking on the streets. They creep us out and make us feel sick to our stomachs. I am talking of course, about "Oi Filoi mas, ta Zoa".

"Oi Filoi mas, ta Zoa" are born with a disease, which causes this kind of behavior. This disease is called, "Chontrokopia", "Anaisthisia", "Enochlitida", other variations or the previous altogether, and it occurs because "Oi Filoi mas, ta Zoa" have no souls.

People who have this disease cannot be cured. Because their skin is so thick, "Oi Filoi mas, ta Zoa" can stand anything. Not unlike vampires.

Like vampires, the "Anaisthisia" gene is a curse, and unless we work to rid the earth off that curse, the "Filoi mas, ta Zoa" can envelope our lives in blackness for all time.........

Παραφράζοντας ελάχιστα την ιστορική ομιλία του μεγάλου Eric Cartman, από το Southpark, Colorado για τα Ginger Kids (κοκκινοτρίχιδες), έχουμε αυτή την υπέροχη τοποθέτηση για τη νέα μάστιγα της Ελλάδας. Μιλάω φυσικά για τους "Φίλους μας, τα Ζώα". Τόσο καιρό λόγω εξετάσεων δεν είχα χρόνο να τους κάνω διάσημους.

Τους τη φυλούσα από την Κεφαλλονιά, την καθημερινή εμπειρία στα μέσα μαζικής μεταφοράς και τους δρόμους. Για μια ακόμα φορά εμπλούτισαν τη ζωή μου και ανανέωσαν το μίσος μου απέναντί τους το τελευταίο υπέροχο Σαββατοκύριακο που βρέθηκα εκτός των τειχών των Αθηνών. Κέρδισαν με την αξία τους αυτό το ξεχωριστό post.

Είναι παντού, ξεπετάγονται κάθε στιγμή και ώρα της ημέρας. Μπορεί να μένουν δίπλα σου και να το διαπιστώσεις την πιό ακατάλληλη στιγμή, που θέλεις να ηρεμήσεις, να συζητήσεις, να παίξεις το γιατρό. Ανήκουν κατά κύριο και μυστηριώδη λόγο στη γενιά των 30-35-ρηδων και λίγο. Έχω φίλους αυτής της γενιάς που είναι πραγματικά υπέροχοι, φοβεροί άνθρωποι και πολύ θα ήθελα στην ηλικία τους όταν φτάσω να έχω την ίδια ζωντάνια και ενέργεια. Αλλά με κάποιους άλλους κάτι συμβαίνει, κάτι φταίει, κάτι έχει πάει στραβά στη φάση της παραγωγής. Κάτι το γεγονός ότι ήταν η πρώτη γενιά που έζησε αμιγώς στη μεταπολίτευση, η πρώτη γενιά που δεν έζησε εμφύλιες ή άλλες συρράξεις, η πρώτη γενιά που βίωσε την έννοια της απελευθέρωσης στην ανώριμη και άναρχη μορφή που έλαβε στην Ελλάδα, κάτι το ότι οι ταλαιπωρημένοι γονείς τους θέλησαν να μη λείψει τίποτα από τα καμάρια τους... όλα αυτά συνέτειναν στο να διαμορφωθεί μια απίστευτα σπαστική κάστα ανθρώπων που:

-Είναι αγενέστατοι
-Είναι παρτάκηδες εις βάρος άλλων σε κάθε στιγμή της ημέρας και έκφραση της ανθρώπινης ύπαρξης
-Ντύνονται όλη μέρα ποζεριάρικα
-Φοράνε γυαλιά ηλίου μέχρι να εμφανιστεί το φεγγάρι
-Κρατάνε σε μία χούφτα κλειδιά-πορτοφόλι-τσιγάρα-κινητό καθώς τα τοποθετούν σε στίβα με χαρακτηριστικό ήχο κρούσης στο τραπέζι της καφετέριας
-Δε μιλάνε με το ταίρι τους όταν βγαίνουν μαζί, αλλά κοιτάνε γύρω γύρω ή διαβάζουν εφημερίδες-περιοδικά.
-Οι ερωτικές τους σχέσεις είναι "επαγγελματικού" χαρακτήρα, πάνε όπου πάνε για να πουν ότι πήγαν και να βγάλουν την υποχρέωση ο ένας στον άλλον
-Κάνουν απίστευτη φασαρία όταν είναι σε παρέες, όλες τις ώρες της ημέρας
-Συνήθως κάνουν διακοπές ανά ζευγάρια, που μένουν σε κοντινά δίκλινα, για να μπορούν να επισκέπτονται ο ένας τον άλλο
-Είναι νευρικοί και μπορεί να ξεσπάνε σε απρόβλεπτες στιγμές μεταξύ τους, νιώθεις ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να σηκωθούν και να φύγουν επειδή τσακώθηκαν. Ως δια μαγείας συνεχίζουν το "weekend" και δε σου κάνουν τη χάρη. Είπαμε, είναι "επαγγελματίες" ζευγάρια.
-Δε βγάζουν φλας όταν στρίβουν, κάνουν νευρικούς ελιγμούς στο δρόμο και καθώς χώνονται μπροστά σου σε ακινητοποιημένη διασταύρωση κοιτάνε μόνο μπροστά, μην έχοντας το θάρρος να σε κοιτάξουν, γνωρίζοντας την καφρίλα που έχουν κάνει. Αλλά έτσι ζουν και βολεύονται, οπότε στα τέτοια τους έτσι κι αλλιώς.
-Τα παιδιά τους ζουν σε ένα περιβάλλον νεύρων, έντασης. Εκπαιδεύονται στην αγένεια και την αέναη προσπάθεια για βόλεμα που διδάσκει με αυθεντία ο γονιός, που τους μαθαίνει πώς να αρπάζουν την καρέκλα πριν τον άλλο, πώς να χώνονται στις ουρές, πώς να βρίζουν τους πάντες όταν οδηγούν
-Οι άνδρες έχουν μέτρια ή μεγάλη κοιλιά, αντίστοιχα τετραγωνισμένο σώμα και χοντρά κεφάλια με ενδεχόμενο ζαρωμένο λόγω πάχους σβέρκο
-Ζούνε για το φαί, νιώθεις ότι μονίμως στο στόμα τους θα δεις φαγητό, τσιγάρο ή καλαμάκι του φραπέ.
-Οι άνδρες συνηθίζουν να μειώνουν τις γυναίκες μπροστά στους άλλους ή και ιδιωτικά.
-Οι γυναίκες έχουν μονίμως απαιτήσεις που νομίζουν ότι αξίζουν και μιλάνε στη φίλη τους σε κάθε ευκαιρία, όχι για να πάρουν μια δεύτερη γνώμη, αλλά για να ξανακούσουν τη δική τους από κάποιαν άλλη ως επιβεβαίωση. Και τα δύο φύλα βρίζουν αρκετά.
-Καπνίζουν, αφήνουν στάχτες και γόπες παντού και τα πάντα πάνω τους μυρίζουν ένα μείγμα από καπνό και βαρύ άρωμα ή αποσμητικό που αφειδώς απλώνουν στο κορμί και τα ρούχα τους στην προσπάθεια να καλύψουν τη βρώμα του καπνού. Το παραπάνω "blend" δίνει συχνά ένα "hint" για τη διαδρομή που έχουν ακολουθήσει ή για το πού βρίσκονται σε κάποια λογική ακτίνα, αν αυτά τα στοιχεία δε σου έχουν ήδη παρουσιαστεί ηχητικά.

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά κυκλοφορούν είτε όλα μαζί σε σετ, δημιουργώντας μια κατηγορία υπερ-ζώων, είτε -συχνότερα- σε συνδυασμούς επιμέρους στοιχείων, που οδηγούν στις συνηθέστερες περιπτώσεις "Φίλων μας, Ζώων". Σε κάθε περίπτωση, νομίζεις ότι είναι πάντα οι ίδιοι άνθρωποι. Αυτοί που έμεναν δίπλα μου στην Κεφαλονιά θα μπορούσαν να είναι οι ίδιοιμε τους προχθεσινούς.

Η νέα γενιά είναι καλύτερη γιατί είναι πιό πολιτισμένη. Ναι και πάλι ναι. Τα παιδάκια που κοροϊδεύουμε ως emo, ως metrosexual, ως τσουλάκια ή δεν ξέρω γω τί άλλο κατά βάθος ντρέπονται να σου πουν καλημέρα αν τους κάνεις μια παρατήρηση. Καλύτερα φλωράκια, παρά Ζώα ανήμερα. Κάνουν χαβαλέ μεταξύ τους, πειράζουν τον κόσμο, αλλά είναι ικανότατοι να εξοστρακιστούν στην παραλία για να συνεχίσουν αν καταλάβουν ότι ενοχλούν κάποιους με τη δική τους διασκέδαση.

Και το ερώτημα είναι: "τί κάνουμε γι'αυτό?". Τελικά δε μπορείς να κάνεις και πολλά. Απλά ελπίζεις να μην τους πετυχαίνεις συχνά κι όταν τους πετυχαίνεις κάνεις υπομονή να φύγουν οι βάρβαροι. Αν ασχοληθείς σοβαρά με το θέμα ή -ακόμα χειρότερα- με τους ίδιους κινδυνεύεις να χαλαστείς περισσότερο και να τιχαντεί στον αέρα οτιδήποτε καλό έχεις σκοπό να κάνεις εκείνες τις στιγμές. Σε καμία περίπτωση δε γίνεσαι σαν κι αυτούς γι'αντίποινα. Εξάλλου... δε μπορείς να κερδίσεις αυτό τον πόλεμο αν δεν είσαι φτιαγμένος από αυτό το υλικό!

.......It is time that we all admit to ourselves that "Oi Filoi mas, ta Zoa" are file and disgusting.

In conclusion I will leave you with this: if you think that the "Oi Filoi mas, ta Zoa" problem is not a serious one… think again!